Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/13561, K. 2025/24, T. 06.01.2025
Künye
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi, E. 2024/13561, K. 2025/24, T. 06.01.2025
Mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (m. 353)
Hüküm
Temyiz isteminin reddi — oy birliği
→Yargılama süreci
•
Yargıtay 10. Hukuk DairesiTemyiz isteminin reddi
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,
?Uyuşmazlık ve gerekçe
06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
10. Hukuk Dairesi 2024/13561 E. , 2025/24 K. MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Atıf yapılan mevzuat
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (m. 353)
¶Karar metninin tamamı
10. Hukuk Dairesi 2024/13561 E. , 2025/24 K.
MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2020/1172 E., 2023/98 K.
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adıyaman 1. İş Mahkemesi
SAYISI : 2019/3 E., 2020/468 K.
Taraflar arasındaki ödeme emri iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:
Bölge Adliye Mahkemelerinin, yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemelerinin görev ve yetkisi hakkında verdikleri kararlar ile yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararları, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin üç numaralı alt bendi uyarınca kesin olup aynı Kanun’un 362. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca temyiz edilemez.
Eldeki davada, davalı vekili yönünden kabul edilen borç miktarı Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşıldığından bu durumda, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeple;
Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,
Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.